او رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی، را فردی خواند که «نه تاریخ می‌داند، نه
این کارشناس یادآوری کرد که جمهوری اسلامی در روزهای نخست جنگ، تورکیه و جمهوری آذربایجان را هم بی‌نصیب نگذاشت. در مارس گذشته، پدافند ناتو سه موشک بالستیک شلیک‌شده از ایران به سوی تورکیه را رهگیری کرد. پهپادهای ایرانی هم فرودگاه نخجوان و حوالی یک مدرسه را هدف گرفتند. تهران مدعی شد در هیچ‌کدام نقشی نداشته است.
سخنان این کارشناس به حقیقتی اشاره دارد که تهران یک قرن است می‌کوشد پنهانش کند: تورک‌ها در این جغرافیا «اقلیت» نیستند، بلکه خود سازنده دولت بوده‌اند. تبریز پایتخت آق‌قویونلوها و صفویان بود و دودمان تورک قاجار تا ۱۹۲۵ بر ایران حکم راند.
با این همه، از روی کار آمدن پهلوی تا امروز، مرکزگرایی و فاشیسم فارس زبان تورکی را از مدرسه بیرون نگه داشته است. حضور یک رئیس‌جمهور تورک‌تبار در پاستور هم تا امروز زبان تورکی را به کلاس درس نبرده و رسمیتی برای تورکی به همراه نداشته است.
برای حرکت ملی آزربایجان جنوبی، شنیده شدن این صدا از تلویزیون تورکیه پیامی روشن دارد: جهان تورک، تورک‌های ایران را فراموش نکرده است. لافی که برای کوچک شمردن تورکیه آغاز شد، به یادآوری تاریخی انجامید که تهران از آن فرار می‌کند.
