دسته بندی : مقاله فارسی

در جهان سیاست، واژه‌ها هرگز بی‌طرف نیستند؛ آن‌ها یا پلی برای درک متقابل می‌سازند و یا دیواری برای پنهان کردن واقعیت‌ها. بیانیه اخیر گروه‌های سیاسی کورد، در ظاهر

اصطلاح «لبنانیزه شدن» در علوم سیاسی به وضعیتی اشاره دارد که یک کشور به میدان درگیری‌های چندلایه، جنگ‌های نیابتی، ترورهای هدفمند و فروپاشی تدریجی اقتدار مرکزی تبدیل می‌شود.

از انقلاب مشروطه تا اعتراضات اجتماعی قرن بیست و یکم مقدمه تاریخ معاصر ایران از اوایل قرن بیستم تاکنون با مجموعه‌ای از تحولات سیاسی، جنبش‌های اجتماعی و منازعات

وقتی سیاست به یقین ایدئولوژیک بدل می‌شود! نقد گفتمان انحصارگرای پهلوی‌گرایی و امکان بازتولید استبدادشاهی در ایران مقدمه پرواضح است که تبدیل یک روایت تاریخی به «یقین ایدئولوژیک»

سال‌هاست که سیاست رسمیِ حاکم بر ایران، چه در قالب سلطنت و چه در هیئت جمهوری اسلامی، بر یک ستون مشترک ایستاده است: تمرکزگرایی فارس‌محور. این تمرکزگرایی نه

در سیاست مدرن، «رهبری» نه از تبار و نام خانوادگی، بلکه از دلِ مسئولیت‌پذیری، برنامه‌مندی، حضور میدانی و پذیرش هزینه‌های واقعی زاده می‌شود. رهبر کسی است که نه‌تنها

در سال‌های اخیر، بیش از هر زمان دیگری ضرورت بازنگری عمیق در سازمان‌دهی، سیاست‌ها، رهبری و استراتژی تشکل‌های آزربایجانی احساس می‌شود. شرایط اجتماعی، سیاسی و ارتباطی جهان و

روزنامه جروزالم‌پست یادداشتی از لقمان رادپی، پژوهشگر مسائل خاورمیانه و حقوق بین‌الملل، منتشر کرده که در آن بر «چندملیتی بودن ایران» و ضرورت پرهیز غرب از «تحمیل مدل‌های

ایران کشوری چندملتی است، اما سیاست‌های دولت مرکزی در یکصد سال گذشته، به ویژه از دوران پهلوی تا امروز، به سمت ملت‌سازی با محوریت فارس پیش رفته است.

در روزهای اخیر هم‌ زمان با گسترش آتش‌ سوزی‌ های جنگل‌ های مازندران و درخواست کمک بین‌المللی برای اطفای حریق، موضوعی در فضای عمومی و شبکه‌ های اجتماعی