در همین چارچوب، سیاست‌های انتقال آب به مناطق دیگر کشور نیز باید با معیارهای یکسان بررسی شو
صرف تفاوت در پروژه‌ها یا هزینه‌کردها، علامت سوال مبنی بر وجود تبعیض را ایجاد می کند ؛ اما مقایسه شفاف حجم آب انتقال‌یافته، هزینه‌ها، آثار زیست‌محیطی و میزان تحقق حقابه دریاچه اورمیه می‌تواند به ارزیابی عادلانه کمک کند.
مسئله، تقابل میان مناطق نیست؛ بلکه ضرورت مدیریت علمی منابع، شفافیت و پاسخ‌گویی نهادهای مسئول است.
چرا به‌جای ریشه‌ها، فقط با نشانه‌ها درگیر می‌شویم؟
توهین به تورک‌ها نباید نادیده گرفته شود. باشگاه‌ها، فدراسیون فوتبال، رسانه‌ها و نهادهای مسئول وظیفه دارند در برابر رفتارهای توهین‌آمیز و تبعیض‌آمیز، روشن و منصفانه واکنش نشان دهند. در عین حال، مطالبه‌گری نباید به روزهای پس از یک مسابقه محدود بماند.
پیگیری حقوق زبانی، بررسی بودجه‌های توسعه‌ای، حفاظت از محیط زیست و مطالبه شفافیت در مدیریت منابع، به همان اندازه به استمرار و مستندسازی نیاز دارند. مقابله با تبعیض هم به برخورد قانونی با توهین‌های آشکار نیازمند است و هم به اصلاح سیاست‌ها و نگرش‌هایی که نابرابری را بازتولید می‌کنند.
دفاع از حقوق خود نیز نباید به بازتولید تحقیر دیگر گروه‌های قومی و زبانی منجر شود. مطالبه برابری زمانی استوار است که برای همه شهروندان، فارغ از زبان و هویتشان، حقوقی برابر قائل باشد.
در پایان ماجرای دیدار تراکتور و ملوان را نباید صرفا یک حادثه ورزشی تلقی کرد؛ همان‌طور که نباید اجازه داد تمام بحث درباره حقوق و مطالبات مردم تورک، به واکنش‌های کوتاه‌مدت پس از چنین حوادثی محدود شود.
توهین قومیتی مسئله‌ای واقعی و شایسته پیگیری است؛ اما برای مقابله مؤثر با آن، باید ریشه‌های تاریخی، فرهنگی و اجتماعی تبعیض را شناخت و در کنار آن، درباره حقوق زبانی، فرصت‌های برابر توسعه، توزیع منابع عمومی و حفاظت از محیط زیست نیز مطالبه‌گری کرد.
مسئله فقط این نیست که چرا در یک ورزشگاه به تورک‌ها توهین می‌شود؛ مسئله این است که چرا پس از هر بار تکرار چنین اتفاقی، دوباره به نقطه آغاز بازمی‌گردیم، بی‌آنکه برای بررسی زمینه‌های آن و پیگیری سایر مطالبات اساسی، برنامه‌ای مستمر داشته باشیم.
تا زمانی که اعتراض ما به توهین محدود بماند و به مطالبه‌ای پیگیر برای حقوق زبانی، فرهنگی، اقتصادی و شهروندی تبدیل نشود، خطر تکرار این چرخه همچنان وجود خواهد داشت.
دفاع از هویت، تنها اعتراض به تحقیر نیست؛ تلاش برای برخورداری برابر از حق، فرصت، زبان، فرهنگ و کرامت انسانی است.
