راسیسم پهلوی هنوز زنده است…!
این روزها بعضیهایی که خود را ایراندوست هم نشان میدهند، گاهی با تعجب و نگرانی میگویند:
با رشد امکانات دنیای مجازی، پان تورکیسم نه تنها در آزربایجان، بلکه در اکثر مناطق تورکنشین ایران رشد عجیبی کرده و تحصیل کردههای این مناطق بجای خواندن شاهنامه فردوسی به دنبال کتاب تورکی «دده قورقود» و دیگر آثار ادبی تورکی چه در آزربایجان ایران، جمهوری آزربایجان و حتی تورکیه هستند و کار بجایی رسیده است که حتی عده قابل ملاحظهای از دانشجویان و تحصیلکردههای آزربایجانی، خود را ایرانی نمیدانند و این، یک فاجعه هویتی و خطر برای کشور است؟!
گرچه باور چنین گزارهای در مورد شمار زیادی از تحصیلکردههای آزربایجان در مورد ایرانی ندانستن خود دور از انتظار است، اما غیر ممکن نیست!
چرا که زمینه آفریده شدن چنین تفکر و باوری را آنهایی فراهم میکنند که رسانههای پر بیننده و شنوندهای چون رادیو و تلویزیون کشور را در اختیار دارند و هر آنچه از مغز نژادپرستانهشان میگذرد به صورت فیلم و سریال به خورد بینندگان و شنودگان میدهند و فکر میکنند با این تفکر زهر آلود به هدف غیر انسانی خود رسیدهاند!
دنیای امروز، دیگر دنیای بسته زمان پهلوی نیست که هر آنچه مردم از رادیو و تلویزیون بشنوند و ببینند باور کنند و یا بی تفاوت از کنار آن بگذرند!
کودک شش ساله امروزی از هر زبان و نژادی در ایران، بیشتر از سازندگان چهل- پنجاه ساله سریالهای تلویزیونی با تکنولوژی روز و دنیای مجازی در ارتباط بوده و از حقوق خود آگاه است!
وقتی سازنده سریال «کتاب قانون» در اپیزودی از این سریال فرد تورکی را در نقش شخصیتی بیمایه و ناآگاه به موقعیت و غیر اجتماعی نشان میدهد که باعث تمسخر و نیشخند دیگران میگردد، جوان تحصیلکرده و تورک آزربایجانی، قشقایی، خراسانی، تورکمنی و…. که در محدوده سیاسی ایران زندگی میکند و با کمک تکنولوژی روز دیجیتالی با دهکده جهانی در ارتباط اطلاعاتی است، میبیند که در پس پرده این اپیزود، چه تفکر نژاد پرستانهای برای تحقیر و آسیمیله کردن او و همزبانانش نهفته است؟!
او دوست دارد خود را نه در نقش شخصیت تحقیر شده این سریال، بلکه در شخصیت دانشمند آزربایجانی چون «لطفی زاده» مبتکر نظریه «منطق فازی» که هوش مصنوعی امروز نتیجه تلاش وی است ببیند که پیکرش در آرامگاهی مجلل در زادگاهش در شهر «باکو» و در آرامستان افتخار آفرینان آزربایجان مدفون است!
جوان تحصیلکرده و روشنفکر تورک امروز ساکن ایران نمیخواهد که با سیاست ضد تورکی و نژادپرستانهای که از زمان پهلوی شروع شد و متاسفانه اکنون هم ادامه دارد کلمه تورک معنای تحقیرآمیز و خجالتآور داشته باشد که در طول صد سال گذشته چنین ذهنیتی را به جامعه تزریق کردهاند!
او میخواهد با سربلندی و افتخار بگوید من تورک هستم، زبانم تورکی است، ذخیرهای گرانسنگ از شعر، ادبیات و فرهنگ از گذسته و حال دارم، حداقل چهل درصد از جمعیت ایران را تشکیل میدهم و حق تحصیل به زبان خود از ابتدایی تا پایان دانشگاه در این کشور را دارم!
او میخواهد کشوری داشته باشد که از دهان هر تورکی شنیده شود:
«نه موتلو تورکم دیینه…!»
«حسن راشدی» – ٢٣ دی ماه ١۴٠٢
