عملیات وارونه !کنترل موساد بر دوربین های شناسایی!
در حالی‌که جمهوری اسلامی میلیاردها تومان از بیت‌المال را صرف نصب دوربین‌های هوشمند برای کنترل مردم و اجرای طرح موسوم به «عفاف و حجاب» کرد، اکنون اطلاعاتی فاش شده که نشان میدهد این تجهیزات به جای کنترل مردم، اطلاعات دقیق از عملکرد خود نیروهای سرکوبگر را ثبت و به بیرون منتقل کرده‌اند.
در واقع، دوربین‌هایی که قرار بود ابزار نظارت بر مردم باشند، به‌ابزاری برای کنترل تحرکات عوامل ارشد سپاهی و حکومتی تبدیل شدند.
منابع امنیتی می‌گویند: برخی از این دوربین‌ها که از شرکت‌های خارجی خریداری شده‌اند، به‌گونه‌ای طراحی شده بودند که تمام تصاویر، تحرکات و داده‌های رفت‌وآمد عوامل انتظامی، بسیجی و مقامات حکومتی را به‌صورت رمزگذاری‌شده ضبط و ارسال می‌کردند.
شباهت با پرونده تاریخی «پیجرها»:
همان‌گونه که در دهه‌های گذشته «طرح پیجرها» و ردیابی‌های تلفنی، به‌جای تسلط امنیتی، منجر به افشای لایه‌های پنهان سیستم شد، این‌بار نیز همان اشتباه با چهره‌ای مدرن‌تر تکرار شده است.
اعتماد کور به فناوری خارجی، پاشنه آشیل حکومت شد.
جمهوری اسلامی، در غرور خود نسبت به «خطاناپذیری» سیستم نظارت دیجیتال، چنان کور بود که نفهمید این دوربین‌ها نه بر مردم، بلکه بر خود او چشم دوخته‌اند.
نظام در برابر ابزاری قرار گرفته که سال‌هاست بی‌صدا، اطلاعات رفتاری نیروهای خودی را جمع‌آوری کرده؛ دقیق، بی‌وقفه و بی‌رحم و اکنون از همین اطلاعات برای شکار عوامل تحت تعقیب حکومت استفادە میشود.
اکنون سؤال ساده اما ویرانگر این است:
چند پرونده‌ی محرمانه، چند چهره‌ی امنیتی، و چند عملیات سرکوب‌گرانه، در حافظه‌ی همین دوربین‌ها ثبت شده و اکنون در جایی دیگر در حال تحلیل است؟
آن‌که دوربین‌ها را نصب کرد، شاید فراموش کرد برق چشمان تکنولوژی گاهی فقط رو به بیرون نیست؛ گاهی برمی‌گردد و به خودت خیره میشود.
