مرز میان انتقاد مشفقانه و پیشگیرانه و قضاوت و پیشداوری ناعادلانه
گاهی با برخی داوریها و پیشداوریهایی در مورد پارهای از تصمیمات و رفتارهای دکتر پزشکیان مانند شرکت در محافل و مراسم مذهبی و یا ديدار با برخی وعاظ و شخصیتهای مذهبی و …روبرو میشویم که ضمن ارج نهادن به انتقادات مشفقانه، جا دارد جهت تنوير افکار عمومی اجمالا به چند نکته اشاره نمایم:
اول پزشکیان، احمدی نژاد سال ۸۴ نیست که عقبهای به وسعت حاکمیت و در تراز جامعه مدرسین حوزه علمیه و امثال یزدی، مصباحیزدی، جنتی و خزعلی و یا مداحانی مانند منصور ارضی داشته باشد تا با خوابنما شدن و استفاده ابزاری از همه مقدسات وانمود شود که او نظر کرده خدا و امام زمان و سایر قدیسان است و اطاعتش واجب میباشد، بلکه از دید یک جریان سیاسی، پزشکیان در خوشبینانهترین حالت، در حکم برادری ناتنی است که بر آنها تحمیل و سهم آنها از میراث برجای مانده را به مخاطره انداخته است، ولذا اکنون با برخی افراد ناآگاه و عقبه سیاسی آگاه و اقتدارگرای پشتپرده آنها که خود را دولت در سایه و مالک زمین و زمان میپندارند روبروست که برای تضعیف او به خود اجازه میدهند مانند صحنههای فیلم پیوست، وی را در حرم شاه عبدالعظیم اینچنین بیپروا، #منافق خطاب نمایند!
بدیهی است که در چنین فضای آلودهای، عقلانیت سیاسی ایجاب میکند که پزشکیان به شیوه مشروع این نامعادله را به نفع خود و مردم تغییر دهد تا پیشاپیش امکان اعمال حاکمیت و تصدیگری دولت خود را تضمین نماید. بنابراین از نظر بنده رفتارهای اخیر او عین سیاستورزی عقلانی است.
دوم، همانطور که پیش از این نیز در (اینجا) اشاره شد، انتخاب دکتر پزشکیان به عنوان رییسجمهور در یک شرایط کاملا غیرمنتظره و غیرقابل پیشبینی رخ داد و در نتیجه از فرصت لازم برای چیدمان دستاندرکاران ستاد انتخاباتیاش و تهیه لیست کارگزاران دولت متبوعش برخوردار نگردید و ناگزیر در مهلت کوتاه باقی مانده، «نطفه» دولتش در دل کمیتههایی در حال انعقاد است که بسیاری از اعضایش سفارشی و عاریتی است و در شرایط غیرقابل کنترل شکل گرفته و به مثابه «رحمهای اجارهای» و فعلا در حد پیشنهاد و مشورتی است و نهایتا این رییسجمهور منتخب است که از میان افراد پیشنهاد شده و چه بسا خارج از لیستهای ارائه شده، کابینهاش را انتخاب و جهت رای اعتماد به مجلس معرفی خواهد کرد.
سوم. مادامیکه که قدرت و مسئولیت ریاست جمهوری رسما به دکتر پزشکیان انتقال نیافته و دولت ایشان کاملا مستقر نگردیده است، هرگونه انتظاری از او در قامت یک رییسجمهور، بهقول کلامیها مصداق تکلیف مالایطاق و عملی قبیح محسوب میشود.
چهارم. برخی رفتارهای آقای پزشکیان
جزء منش، کنش و طبیعت و اعتقادات او و اجتنابناپذیر است و ما نباید در مقام تحمیل نظر خود بر ایشان برآییم.
بنابراین باتوجه به موارد عنوان شده در بالا بنظر میرسد که برخی داوریها و پیشداوریها که اغلب بر پایه مجموعهای از پیشفرضها و برآوردهای ناصواب شکل گرفته است، فاقد هرگونه وجاهت بوده و جز تخریب و تحقیر و برچسب زنیهای ناروا حاصل دیگری به همراه ندارد.
پرواضح است که مفهوم سخن بالا این نیست که ما از انتقادات مشفقانه و پیشگیرانه دست کشیده و نظارهگر سرنوشتی باشیم که در رحمهای اجارهای درحال انعقاد است بلکه مقصود این است که مرز میان #انتقاد مشفقانه، مصلحانه و پیشگیرانه با #قضاوت و پیشداوری ناعادلانه باید رعایت گردد.
اکبر اعلمی
