مطالبات قانونی، عادلانه و اساسی مردم آذربایجان و وعده های سرخرمنِ بی پایان
هم اکنون تا اول مهر، یعنی بازگشائی دوباره مدارس در ایران، چهار ماه باقی است.
در عرض این 45 سال انقلاب اسلامی، پیوسته و همه ساله به ما وعده تحصیل به زبان مادری، توسط اشخاص متفاوت و به دلایل مختلف، داده می شود، ولی متأسفانه تا کنون هیچ خبری از آن نیست.
مردم آذربایجان با توجّه به علاقه خود به زبان مادری خود، خواهان تحصیل زبان خود در مدارس هستند. طبق اصل پانزده قانون اساسی که متن آن چنین است:
«زبان و خط رسمی و مشترک مردم ایران فارسی است. اسناد و مکاتبات و متون رسمی و کتب درسی باید به این زبان و خط باشد ولی استفاده از زبان های محلی و قومی در مطبوعات و رسانه های گروهی و ((تدریس ادبیات آنها در مدارس)) درکنار زبان فارسی آزاد است.» متأسفانه (تدریس ادبیات مردم آذربایجان در مدارس) در عرض این مدت نیم قرنی، کاملاً به بوته فراموشی سپرده شده است.
اصل نوزده قانون اساسی هم می گوید:
«مردم ایران از هر قوم و قبیله که باشند از حقوق مساوی برخوردارند و رنگ، نژاد، زبان و مانند اینها سبب «امتیاز» نخواهد بود.»
با توجه به اصل فوق، هیچ امتیازی برای قوم و قبیلة خاصی نمی تواند باشد و حاکم و محکومی نمی تواند وجود داشته باشد. ترکان در جمهوری اسلامی ایران محکوم نیستند و در دادگاهی خاص محکوم نگردیده اند که از تحصیل به زبان مادری خود محروم باشند همچنان که در عرض 57 سال سلطنت پهلوی واژگون شده، محروم شده بودند.
همچنین اصل بیستم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران می گوید:
«همه افراد ملت اعم از زن و مرد یکسان در حمایت قانون قرار دارند و از همه حقوق انسانی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی با رعایت و موازین اسلامی برخوردارند.» این سه بندی که در فوق از قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران نقل کردیم نشان از وعده برقراری «عدالت» فرهنگی و… در کشور است. ولی متأسفانه در عرض این 45 سال در خصوص تحصیل به زبان مردم آذربایجان، یعنی تورکی آذربایجانی در مدارس، ما شاهد رعایت قانون اساسی کشور نشده ایم.
ما مردم آذربایجان امیدواریم در سایه قانون و عدالت اسلامی، زبان مردم آذربایجان از اول مهر سال جاری در مدارس تدریس شود. و این یکی از کمترین مطالبات مردم آذربایجان برای تأمین عدالت اسلامی و انسانی و قانونی است. با کمال تأسّف، مردم بزرگ آذربایجان در مملکت جمهوری اسلامی ایران، در قرن بیستم و یکم، از «ابتدائی ترین حقوق انسانی»، یعنی تحصیل به زبان مادری خود، تا کنون محروم مانده است.
این موضوع واقعاً یک موضوع غیرعادلانه و غیرمنصفانه است و در پیشگاه مردم متمدّن جهان بسیار مضحک به نظر می رسد که ملتی چهل میلیونی را در کشوری 85 میلیونی، از حقوق اولیه و کاملاً ابتدائی، یعنی تحصیل به زبان مادری خود، به دلایل واهی و غیرمنطقی، محروم نمایند. وعده ها کافی است. عدالت را در خصوص ترکان آذربایجان اجرا کنید.
منصور جدّی
