استارت لبنانیزه کردن انتخابات اورمیه

در خبرها آمده است که یکی از روحانیون عشایر ضمن بیان به اصطلاح جفا و بی عدالتی‌هایی که در سالیان گذشته در حق این عشایر شده، از کاندیداهای منسوب به عشایر خواسته که کنار بکشند تا بر لیست سه نفره کاندیداهای عشایر اجماع شود. چند نفر هم طی بیانیه‌ای فورا به این درخواست لبیک گفتند. خبر بسیار تکان دهنده و در عین حال نگران کننده است. چرا؟

۱- این تعابیر بیشتر به تعابیر قندیل و اربیل نشینان شبیه است و در سیستم انتخاباتی جمهوری اسلامی ایران هیچ وقت آرای قومیتی تعریف نشده و اصل بر شایسته سالاری می‌باشد. از آنجایی که در لبنان و اخیرا عراق سیستم مذهبی، دینی و قومیتی دیده می‌شود شائبه خط دهی بیگانگان بر این سخنان وجود دارد.

۲- مردم اورمیه نشان داده‌اند که بر اصل شایسه سالاری توجه دارند و فارغ از مسائل قومیتی بر انتخاب فرد شایسته تاکید نموده‌اند. نمونه آن انتخاب دو تحصیل کرده پزشک و داروساز از غیر تورکها در انتخابات‌های گذشته می‌باشد.

۳- ورود روحانیون در عرصه مسائل قومیتی خلاف آموزه‌های دینی اسلام می‌باشد. شبیه آنرا در فجایع جیلولوق در آزربایجان را شاهد بودیم که میسیونرهای مذهبی در تمام امور دخالت داشتند الا امور دینی. حال یک روحانی با سو استفاده از تریبون دینی سعی در دو قطبی شدن جامعه دارد که صد البته مردود می‌باشد.

۴- این بیانیه‌ها و شعارهای عجیب و در عین حال هشدار دهنده‌ای چون ریشه در خاک دارم و … نه تنها سبب ازدیاد رای نمی‌شود بلکه واگرایی جامعه اورمیه را تشدید می‌کند.

۵- جمع محدود اما بنا به عللی پرانرژی جامعه عشایر غرب آزربایجان که در طی چند دهه اخیر شهرنشین شده‌اند، بجای تلاش برای همگرایی با فرهنگ عمومی آزربایجان، چرا سعی در کنتاکت، برخورد و ایجاد تنش در بافت اجتماعی اورمیه دارند، معلوم نیست.

۶- شواهد تاریخی (فتنه‌های شیخ عبیدالله، سیمیتقو، ضدانقلاب اوایل انقلاب)، وقتیع اخیر در منطقه همچون شمال سوریه، شمال عراق و اخیرا جنگ قاراباغ که منجر به بازپس گیری سرزمین قاراباغ توسط دولت آزربایجان شد، نشان می‌دهد که واگرایی با فرهنگ حاکم به هیچ وجه فایده‌ای به حال رفاه و آسایش و حتی امنیت آن قشر ندارد بلکه موضوع را پیچیده‌تر هم می‌کند.

۷- در سیستم جامعه مدنی و مدرن امروزین  تنها اصل انتخاب، اصل شایسته سالاری واقعی می‌باشد نه قشون کشی دینی، قومی و حتی قبیله‌ای. و لازم است کسانی که احساس عقب ماندگی عمومی دارند ریشه‌های این عقب ماندگی را که همانا جهل و مقاومت در همگرایی و ذوب در جامعه گسترده آزربایجانی است را برطرف کنند.

۸- مردم آزربایجان همواره چشم و گوششان به تحرکات قندیل نشینان باشند که پاشنه آشیل یکصد سال اخیر آزربایجان است.

«دکتر توحید ملک زاده» – ۳۰ بهمن ۱۴۰۲