تروریسم کردی از بزرگترین موانع توسعه و همزیستی مسالمت آمیز در خاورمیانه است
یکی از عمده دلایل توسعه نیافتگی و عدم وجود دموکراسی پایدار و حاکم گشتن بی نظمی در خاور میانه وجود گروههای تروریستی در این منطقه و حمایت و یا بازی برخی از جوامع و نیز قدرتهای جهانی با این گروههای تروریستی است. در بین این گروههای تروریستی، گروههای تروریستی کردی جایگاه ویژه ای دارند.
این گروهها به دلیل ساختار شدیدا استبدادی و الیگارشیک و نیز ماهیت دیگر ستیز و نژاد پرستانه و زیاده خواهانه خود یکی از عمده مشکلات منطقه به شمار می روند.
گرچه گروههای تروریستی کرد سعی دارند تا ماهیت شدیدا عشیره گرایانه خود را پشت تبلیغات پرزرق و برق آزادی خواهانه! پنهان سازند ولی به دلیل ماهیت شدیدا توسعه طلبانهشان، همیشه ملل و اقوامِ مختلف منطقه این گروههای تروریستی و اهداف زیاده خواهانه آنان را تهدیدی برای خود عنوان کرده و همواره با دیدِ منفی به عملکرد آنان نگاه می کنند.
گروههای تروریستی کردی با تزریقِ نگاه دیگر ستیز به خود جمعیت کردها، باعث می شوند تا این جمعیت همیشه نسبت به سایر ملل و ائتنیکها دارای حس دشمنی و در ستیز باشد و در نتیجه همواره جامعه ای ابتدایی باقی بماند و از سوی دیگر به دلیل تحمیل هزینه های جانی، اجتماعی، امنیتی، نظامی و ساختاری به سایر ملل و جوامع منطقه، باعث ایجاد مشکل و دست انداز در قبال توسعه آن جوامع بگردند.
در واقع احزاب و جمعیت کرد با رفتاری غیر مدرن و کاملا عشیره ای و توسعه نیافته، مانع تبدیل جوامع اطراف خود به جوامع پایدار مدرن گشته و به حاکم شدن روحیه میلیتاریستی در آن جوامع کمک می کنند.
حمایت مستقیم و غیر مستقیم قدرتها و مراکز قدرت جهانی از گروههای تروریستی و فاشیستی کردی بیانگر، حداقل ضعف دانش و بینش لازم در مورد منطقه و حاکم بودن نگاه اوریانتالیستی در آن مراکز است.
چرا که هیچگاه بشریت نتوانسته است با توسل به تروریسم و خشونت به دموکراسی، آزادی و توسعه دست یابد. از این جهت است که گروههای تروریستی کرد و حامیان و جمعیت طرفدار آنان بزرگترین معضل در راه ایجاد ثبات و دموکراسی و توسعه پایدار در منطقه به شمار می روند.
ادعاهای ارضی کودکانه و پمپاژ حس تنفر نسبت به سایر ملل نه تنها کمکی به ثبات منطقه نمیکند بلکه خود محمل و بستری جدی برای ادامه چرخه معیوب و غیر سازنده خشونت است. و در این راستا تجلیل از قاتلین و تروریستها به عنوان رهبران و قهرمانان خلق کرد، خود بیانی آشکار از شکوفا نشدن اذهان، نبودن نگاه واقع گرایانه و بی عمقی معرفتی و بی افقی فکریِ همین گروهها و حامیان آنان است.
جوامع و ملل موجود در خاورمیانه همواره با نگاهی معنی دار و منفی به ادعاهای زیاده خواهانه اکراد نگریسته اند. به همین دلیل تقابلات خونین در منطقه بر خلاف تبلیغات مظلوم نمایانه گروههای تروریستی کردی، ریشه در نگاه و رفتارهای خشونت آمیز، زیاده خواهی و ادعاهای ارضی نسبت به خاک هسایگان و نگاههای فاشیستی گروههای تروریستی کردی دارد نه چیز دیگر.
بدینمنوال اوصاف و شعارهای غیر واقعی آزادی خواهی و… که توسط اشخاص، نهادها و دولتهای مختلف برای تروریسم کردی به کار می رود در حالت حداقلی یک نوع ارزشگذاری غیر واقعی و ساده انگارانه ای بیش نیست.
چرا که رفتار همین گروهها و زیاده خواهی های آنان، خود باطل کننده این نوع ارزش گذاریهای ساده انگارانه است. گروه هایی که همواره باعث ترس و تهدید سایر ملل در خاورمیانه بوده و به بازتولید خشونت، دیگر ستیزی و زیاده خواهی و ادعاهای توسعه طلبانهی ارضی در هر سطح و مقطعی مشغول بوده اند.
