تورکی قدیمی ترین زبان زنده با اسناد مکتوب

سالیان درازی است که تحقیق در مورد رابطۀ زبانهای سومئری و تورکی صورت میگیرد. قبلاً، این تحقیقات که بجز زبان تورکی، درمورد سایر زبانها نیز انجام میگرفت عموماً درخصوص تشابه کلمات دو زبان بود ومسئله را بسیار پیچیده نموده بود.

پروفسور عثمان ندیم تونا، طی تقریباً ۴۰ سال مطالعه، این کار مشکل را به مانند تحقیقات قبلی با توسل به مقایسه کلمات مشابه بررسی نکرده، بلکه به وسیله قواعد تناظر فونتیکی که در زبان‌شناسی بعنوان معتبرترین و مورد اعتمادترین روش شناخته میشود، انجام داده و می‌توان گفت راه‌حل نهایی مسئله را به دست داده است.

پرفسور عثمان ندیم تونا، که به حق باور دارد توانسته با دقت فوق‌العاده‌ای مانع تاثیر تورک بودنش بر موضوع شود، نتایج تحقیقاتش را طی کنفرانس‌هایی که در سالهای ۱۹۷۰، ۱۹۷۱ و ۱۹۷۴ در آمریکا برگزار نمود به دنیای علم معرفی کرد.

بخشی از نتایج تقریباً ۴۰ سال مطالعه و تحقیق پروفسور عثمان ندیم تونا در مورد رابطۀ تاریخی زبان‌های سومئری و تورکی به شرح ذیل می‌باشد:

زبان‌های سومئری و تورکی، شاید در دورانهای خیلی قدیمی‌تر خویشاوند بوده‌اند ویا نبوده‌اند. این، موضوع بحث ما نیست. لیکن موضوع وجود یک رابطۀ تاریخی ازلحاظ زبانی، بین سومئرها و تورک‌ها با کلمات ارائه شده و توضیحات لازم اثبات گردیده است.

مشخص گردید که تورک‌ها حداقل ۳۵۰۰ سال قبل از میلاد مسیح در منطقه شرق ترکیه کنونی ساکن بوده‌اند. مرزهای شمالی، شرقی و غربی این منطقه را در یک تحقیق دیگر نشان خواهم داد.

وجود زبان توركی بعنوان یک زبان مستقل با دو شاخه در ۵۵۰۰سال قبل اثبات شده ست اگر سرعت رشد و گسترش زبان توركی از بدو تولد تا زمان تماس تورک‌ها با سومئرها را ثابت در نظر بگیریم، آنگاه می‌باید تورکی اولیه یا تورکی مادر در یک زمان بسیار دور زیسته باشد.

این نتیجه‌گیری را می‌توان با نتایج تحقیقات من در مورد تئوری زبان‌های آلتایی که در اواخر سال ۱۹۷۸ به پايان رسانیدم و با در نظر گرفتن سیر تکاملی زبان و بررسی‌های باستان‌شناسی، قدمت زبان توركی را با یک محاسبه محتاطانه ۸۵۰۰ سال تعیین می‌کرد مقایسه نمود.

حال این رقم بازهم تایید میشود، زیرا اگر زمان افتراق ترکی مادر به زبانهای ترکی شرقی مادر و ترکی غربی مادر را نیز به حساب آوریم، ۵۵۰۰ سالی که از این دوران تا زمان حاضر گذشته است، امکان دو برابر شدن نیز دارد.

امروزه، در میان زبانهای زنده دنیا، زبانی که قدیمی‌ترین اسناد مکتوب را دارا می‌باشد، زبان تورکی است. اینها کلمات دخیل تورکی در الواح سومئری با الفبای میخی هستند.