دولتِ خودمان، نقشهٔ خودمان: گام‌به‌گام، خونسرد
ملتی که آینده‌اش را به دستِ دیگری بسپارد، گم می‌شود. مردمِ آذربایجانِ جنوبی برای به‌دست‌گرفتنِ سرنوشتِ خود باید گام‌به‌گام، مسالمت‌آمیز و سازمان‌یافته پیش برود، و پیش از هر چیز نقشهٔ خود را — اینکه کیست و کجا زندگی می‌کند — روشن بکشد.
چرا اندیشهٔ دولتِ خود؟
حقِ تعیینِ سرنوشت — حقِ یک ملت برای زندگی به زبانِ خود، ادارهٔ سرزمینِ خود، و حتی آرزوی استقلال — حقی طبیعی و به‌رسمیت‌شناخته در هنجارهای بین‌المللی است. بر زبان‌آوردنِ آن «تجزیه‌طلبی» نیست؛ مطالبهٔ کرامتِ یک ملت است. دهه‌هاست به ما می‌گویند نام و زبان و تاریخِ خود را فراموش کنیم. پاسخِ ما ساده است: فراموش نخواهیم کرد، بلکه آن را به آینده‌ای بدل می‌کنیم.
اما صادق باشیم: دولت در یک شب، با یک شعار، با یک حمله ساخته نمی‌شود. با صبر، مرحله‌به‌مرحله و با سازمان ساخته می‌شود. راهِ ما سلاح و آشوب نیست — آگاهی، اتحاد و آمادگی است.
نخستین گام: کشیدنِ نقشهٔ خودمان
هر اندیشهٔ دولت با یک نقشه آغاز می‌شود — نه فقط روی کاغذ، نخست در ذهن‌ها. ما کیستیم و از کجا تا کجا امتداد داریم؟ آذربایجانِ جنوبی تنها چهار استان (آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، اردبیل، زنجان) نیست. جغرافیای تورک همدان، قزوین، مرکزی (اراک)، بخشی از البرز و تهران، و نیز ایلاتِ قشقایی و تورکمن را دربر می‌گیرد. درست‌کشیدنِ نقشهٔ خود — مستندکردنِ تاریخ، نام‌های جغرافیایی و فرهنگِ خود — بنیانِ آینده است.
راهِ مرحله‌ای
- آگاهی. نسلی که تاریخ، زبان و حقِ خود را بداند. ملتِ ناآگاه را می‌توان اداره کرد؛ ملتِ آگاه خود را اداره می‌کند.
- سازمان‌یابی. ساختارهای شهروندیِ مسالمت‌آمیز و قانونی در سطحِ محله، شهر و صنف.
- زبان و فرهنگ. زنده‌نگه‌داشتنِ زبانِ مادری در خانه و کوچه و هر جای ممکن — زیرا نقشهٔ ملتی که زبانش بمیرد نیز پاک می‌شود.
- اتحاد. تبریز، اورمیه، اردبیل، زنجان، همدان، قشقایی، تورکمن — پراکنده ضعیف، متحد نیرومند.
نتیجه
ما ادعا نمی‌کنیم فردا پرچمی برمی‌افرازیم. سخنِ ما این است: اگر استقلال یک هدف است، راهِ رسیدن به آن از امروز آغاز می‌شود — با کشیدنِ نقشهٔ خود، بیدارکردنِ نسلِ خود، و ساختنِ اتحادِ خود. این کارِ خون نیست، کارِ خرد و صبر است. و نیرومندترین و خونسردترین سلاحِ این راه، آگاهیِ بیدارشدهٔ ماست.
منابع: هنجارهای بین‌المللیِ حقِ تعیینِ سرنوشت؛ دسته‌بندیِ جغرافیایی دیدگاهِ تحریریه است.
این نوشته بخشی از هفته‌نامهٔ آذخبر — شمارهٔ ۶ است. برای کلِ شماره (PDF و خوانندهٔ آنلاین) به صفحهٔ ژورنال مراجعه کنید.
