ملت تورک آذربایجان باید بیدار بماند؛ پروژه خطرناک در حال آغاز است

تحولات اخیر در آذربایجان غربی، به‌ویژه سازمان‌دهی گروه‌های مسلح عشایری توسط «آرمان سمیتقو»، تداعی‌گر سناریویی است که پیش‌تر در سوریه تجربه شد؛ جایی که احزاب کردی با پوشش «مبارزه با داعش»، عملاً به پروژه‌ای خطرناک برای اشغال و پاک‌سازی قومی دست زدند.

تجربه سوریه: اشغال و تغییر بافت جمعیتی

حزب اتحاد دموکراتیک کردستان سوریه (PYD) و شاخه نظامی آن (YPG) با حمایت مستقیم آمریکا و برخی کشورهای غربی، مناطقی وسیع از شمال سوریه را تحت کنترل گرفتند. این مناطق در اصل زیستگاه تاریخی عرب‌ها و ترکمن‌ها بود. اما گزارش‌های متعدد سازمان ملل و نهادهای حقوق بشری نشان می‌دهد که در سال‌های اخیر:

هزاران خانواده عرب و ترکمن از خانه‌هایشان رانده شدند.

املاک، زمین‌ها و حتی مدارس آنان مصادره شد.

سیاست‌های سیستماتیک تغییر بافت جمعیتی و اسکان اجباری کردها در مناطق غیرکردنشین اجرا شد.

این روند عملاً به شکل یک نسل‌کشی خاموش علیه عرب‌ها و ترکمن‌ها در شمال سوریه درآمد.

بیانیه‌های سازمان ملل به‌صراحت نسبت به پاک‌سازی قومی و نقض گسترده حقوق بشر توسط YPG/PYD هشدار داده‌اند. اما سکوت و بی‌عملی قدرت‌های جهانی، این روند را تثبیت کرد.

شباهت‌ها با تحرکات اخیر در آذربایجان غربی

اکنون نشانه‌های مشابهی در غرب آذربایجان دیده می‌شود:

مسلح‌سازی غیرقانونی عشایر کردی خارج از چارچوب نهادهای رسمی کشور.

ایجاد پایگاه‌های موازی و شبه‌نظامی بدون هیچ‌گونه پاسخگویی قانونی.

الگوگیری تاریخی از سمیتقو که سابقه‌ای خونین در دشمنی با مردم آذربایجان دارد.

این سناریو همان چیزی است که در سوریه اجرا شد: ابتدا به بهانه «امنیت محلی» هسته‌های مسلح شکل می‌گیرند، سپس این گروه‌ها به قدرتی مستقل تبدیل شده و در نهایت، با اتکا به حمایت خارجی، دست به تغییر بافت جمعیتی، تهدید اقوام دیگر و ایجاد ناامنی پایدار می‌زنند.

پیامدهای بی‌توجهی

اگر تجربه سوریه درس عبرتی باشد، باید بپذیریم که بی‌تفاوتی امروز، فردا هزینه‌های جبران‌ناپذیری خواهد داشت. مسلح‌سازی غیرقانونی عشایر نه‌تنها امنیت آذربایجان غربی را تهدید می‌کند، بلکه می‌تواند زمینه‌ساز دخالت مستقیم بازیگران خارجی در منطقه شود.

نتیجه‌گیری

مردم آذربایجان باید بدانند که این پروژه، ادامه همان سناریویی است که در سوریه به فاجعه انسانی برای عرب‌ها و ترکمن‌ها انجامید. هوشیاری و مقاومت ملی در برابر این روند تنها راه جلوگیری از تکرار آن در خاک آذربایجان است. امروز زمان بیداری و اقدام است، پیش از آنکه دیر شود.