عادی‌سازیِ توهین — و عذرخواهیِ زنوزی
محمدرضا زنوزی، مالکِ تراختور آذربایجان، از مردمِ انزلی (ملوان) عذرخواهی کرد. مشکل در خودِ عذرخواهی نیست — مشکل این است که در یک سیستم، توهین به تورک عادی می‌شود و توهین‌شده به عذرخواهی سوق داده می‌شود.
چه رخ داد؟
در تنشِ پس از بازیِ تراختور آذربایجان با ملوان (بندرِ انزلی)، مالکِ باشگاه محمدرضا زنوزی از مردمِ انزلی عذرخواهی کرد؛ گفت «عذرخواهی انسان را کوچک نمی‌کند، بالا می‌برد». هم‌زمان توهین‌های سال‌هایِ علیهِ تیمش را یادآور شد: به گفتهٔ خودش، در دو سال‌ونیمِ گذشته حدودِ ۱۰ بار علیهِ تراختور شعارهای توهین‌آمیز سر داده شده و باشگاه شکایت کرده است. زنوزی گفته «ما قربانیِ نژادپرستی هستیم» و اعلام کرده موضوع را در استیناف و در صورتِ لزوم در فیفا و CAS پیگیری می‌کند.
مسئلهٔ اصلی: استانداردِ دوگانه
لحظه‌ای بایستیم. به تیمِ تورک سال‌هاست توهین می‌شود — اما تصمیم‌های رسمی اغلب نه توهین‌کننده، بلکه طرفِ تورک را مجازات می‌کنند (مانندِ رأیِ انضباطیِ علیهِ تراختور آذربایجان که در شمارهٔ پیش نوشتیم). و اکنون حتی عذرخواهی از طرفِ خودِ تورک می‌آید. پیام خطرناک است: گویی تورک همیشه هم باید توهین شود و هم در پایان عذرخواهی کند.
این رویدادی تصادفی نیست؛ بازتابِ یک عادتِ نظام‌مند است. سیستمِ مرکزیِ فارس دهه‌هاست توهین به تورک را «شوخی»، «رقابتِ فوتبالی» یا «حرفِ عادی» جلوه می‌دهد. وقتی توهین عادی شود، قربانی که از خود دفاع کند «اخلالگر» خوانده می‌شود.
موضعِ ما
ما به هیچ‌کس — نه مردمِ انزلی و نه دیگری — نفرت نمی‌ورزیم؛ خودِ توهین را، از هر سو که بیاید، محکوم می‌کنیم. اما یک حقیقت را روشن می‌گوییم: کرامت یک‌طرفه نیست. وقتی تورک برای زبان، نام و تیمِ خود احترام می‌طلبد، این «تجزیه‌طلبی» نیست — ساده‌ترین حقِ انسانی است. عذرخواهی زیباست، اما وقتی همیشه از یک طرف بیاید، دیگر عذرخواهی نیست، تسلیم است.
منابع: رسانه‌های ورزشی (اظهاراتِ زنوزی)؛ شرح و ارزیابی از آنِ تحریریه است.
این نوشته بخشی از هفته‌نامهٔ آذخبر — شمارهٔ ۶ است. برای کلِ شماره (PDF و خوانندهٔ آنلاین) به صفحهٔ ژورنال مراجعه کنید.
