مردم ایران گروگان کیستند؟ دشمن بیرونی یا حاکم درونی؟
کاترین شکدم، پژوهشگر بریتانیایی-فرانسوی و تحلیل‌گر مسائل خاورمیانه، در یادداشتی تند در روزنامه جروزالم‌پست، حکومت جمهوری اسلامی را به استفاده برنامه‌ریزی‌شده از تفرقه‌های اجتماعی و فرهنگی برای تضعیف انسجام ملی ایران متهم کرد.
او می‌نویسد: «جمهوری اسلامی دریافته است که پیش از آنکه ملتی را بشکنی، باید آن را از درون پاره‌پاره کنی.» به باور او، نظام ایران با دامن‌زدن به شکاف‌های هویتی، ساختاری از سلطه بنا کرده که بر پایه بی‌اعتمادی، سرکوب سیستماتیک، و وارونه‌نمایی حقیقت عمل می‌کند.
شکدم که اکنون به‌عنوان سخنگوی نهاد اسرائیلی “ما به اسرائیل ایمان داریم” فعالیت دارد، رفتارهای جمهوری اسلامی را نوعی «مظلوم‌نمایی راهبردی» توصیف کرده و آن را سلاحی در جهت امپراتوری‌سازی رسانه‌ای دانسته است: «تهران در هنر تبدیل مظلوم‌نمایی به ابزاری برای گسترش نفوذ خود، استاد شده است.»
او همچنین با اشاره به تناقض میان شعارها و واقعیت‌های جاری در کشور می‌نویسد: «در حالی‌که حاکمان خود را قربانی سلطه‌طلبی غرب معرفی می‌کنند، در داخل کشور شهروندان را با شلاق، اعدام، و سرکوب ایدئولوژیک تحت فشار می‌گذارند.»
به‌گفته شکدم، میدان نبرد اصلی امروز جمهوری اسلامی، تسلیحات نظامی نیست، بلکه ذهن انسان‌هاست. او هشدار می‌دهد: «حکومت ایران با روایت‌ها می‌جنگد؛ با داستان‌هایی فریبنده که حتی باهوش‌ترین‌ها را گیج می‌کند.»
در پایان، او از کشورهای غربی می‌خواهد که فریب روایت‌های رسمی تهران را نخورند و میان مردم ایران و حکومت تمایز قائل شوند: «رژیم ایران قربانی نیست، بلکه شکارچی‌ست؛ نه چراغ راه مقاومت، بلکه کارخانه دروغ.»
